اپیدمیولوژی

‌اپیدمیولوژی یا همه گیرشناختی

از لحاظ سنی بیش ترین میزان بروز دیابت نوع اول یا وابسته به انسولین در هر دو جنس بین 11 تا 14 سالگی است که با حد بالای رشد در دوران بلوغ تقارن دارد. البته تصور این که بیماری نوع اول فقط  خاص کودکان و نوجوانان است صحیح نمی باشد و ممکن است  در هر سنی شروع شود. شواهدی وجود دارد مبنی بر این که 1 تا 2 درصد از موارد دیابت نوع غیر وابسته در سنین 55 تا 65 سالگی ممکن است  به شکل وابسته در آید اما میزان شیوع دیابت نوع دوم با سن رابطه ی مستقیم دارد و هر چند سن بالا می رود میزان شیوع آن افزایش می یابد از لحاظ جنسی در بعضی کشورها میزان ابتلا در دو جنس یکسان است ولی در بعضی کشورها مثل جنوب شرقی آسا میزان مردان دیابتی بیش تر از زنان دیابتی است. بیماری قبلاً در طبقه ی اجتماعی بالا شایع تر بود ولی در حال حاضر در طبقه ی اجتماعی پایین شیوع بیش تری دارد.

از لحاظ جغرافیایی میزان شیوع هر دو نوع دیابت در مناطق مختلف متفاوت است. میزان بروز و شیوع دیابت نوع اول در بین ساکنان ژاپن، چین، فیلیپین، هندی های آسیایی، اسکیموها، سیاه پوستان آفریقایی و سرخ پوستان آمریکا در مقایسه با سفید پوستان کشورهای اروپایی و کشورهای اسکاندیناوی، آمریکا و استرالیا بسیار نادر است. در مورد دیابت نوع دوم از لحاظ شیوع جغرافیایی، بیماری در کشورهای آسیایی، اسکیموها و سرخ پوستان آلاسکا کم تر است البته الگوی جفرافیایی بیماری به خاطر رشد سریع آن در همه جای دنیا به خصوص در کشورهای در حال پیشرفت در حال تغییر است. که این ناشی از تغییر در سبک زندگی و برنامه ی غذایی افراد است به طوری که در حال حاضر بالاترین میزان بروز بیماری مربوط به سرخپوستان پیما است و کشورهایی مانند هندوستان، چین و آمریکا  در حال حاضر بیش ترین تعداد دیابتی را دارند، نمونه ای از این افزایش غیر عادی در بین سرخپوستان آمریکایی و بومیان استرالیا دیده  شده است در کشورهای منطقه ی خاورمیانه نیز بیماری از شیوع رو به ازدیاد و بالایی برخوردار است، از لحاظ میزان تفاوت بیماری در شهر و روستا میزان شیوع در مناطق شهری 5/1 برابر مناطق روستایی می باشد که در سال 2025 این نسبت به 2/3 افزایش می یابد.

از نظر تغییرات در میزان شیوع دیابت در طول زمان، مطالعات نشان دهنده آمار رو به ازدیاد دیابت در سراسر جهان است به طوری که سازمان جهانی بهداشت، دیابت را به عنوان یک اپیدمی نهفته اعلام کرده است. متأسفانه سهم کشورهای در حال پیشرفت از این اپیدمی بیش تر است به طوری که تا سال 2025 حدود 75 درصد از کل جمعیت دیابتی در کشورهای در حال توسعه قرار دارد.

بیماری دیابت به عنوان یکی از بیماری های مزمن نسبتاً شایع در جهان به‌طور متفاوتی تمام نژادها را درگیر می‏سازد. طی دهه‏های اخیر, مطالعات همه‌گیرشناختی (اپیدمیولوژیک) متعددی درباره شیوع دیابت نوع 2 در کشور ایران به انجام رسیده که بر پایه آن ها جمعیت دیابتی‏های ایران بیش از 5/1 میلیون نفر برآورد شده است. نتایج مطالعات نشان گر آن است که شیوع دیابت نوع 2 در شهر تهران و نواحی اطراف آن و شهر اصفهان بین 8%- 7% می‏باشد. در برخی شهرهای کشور شیوع دیابت از این میزان نیز بالاتر می‏باشد به‌نحوی که در شهر یزد (مرکز ایران) و در بندر بوشهر (جنوب کشور) شیوع دیابت نوع 2 به‌ترتیب 3/16 و 6/13 درصد برآورد گردیده است. اما به‌نظر می‏رسد در مناطق روستایی کشور شیوع پایین‏تر باشد؛ به‌عنوان مثال، براساس برنامه کشوری پیشگیری و کنترل بیماری دیابت شیوع دیابت نوع 2 در مناطق روستایی غربالگری شده، حدود 07/3% بوده است. در روستاهای زنجان (غرب کشور) نیز شیوع دیابت در حد 5% گزارش شده است.

عضویت در خبر نامه



با ثبت نام در کانون حمد ایرانیان در کار خیر و بشر دوستانه همراه ما باشید و از پانل اختصاصی بهره مند شوید


ثبت نام در کانون حمد ایرانیان

اطلاعات تماس

اصفهان، ‏ابتدای خیابان مطهری روبروی درب جنوبی بیمارستان امید. نبش خیابان خیام. بن بست ناهید( ۱۸)

8144713861

03132335148

info@spcf.ir

5894637000042066

0112121111000 (بانک ملی ایران - سیبا)

بانک ملی مرکزی 23001110000007